Kiełkowanie następuje w warunkach dużej wilgotności, co skutkuje wydzieleniem przez łupinę nasienną śluzów przylepiających nasiono do ziarn piasku i ułatwiających wnikanie między nie korzenia pierwotnego. Para liścieni jest równowąska, podobnie jak 2–3 kolejne liście. Dopiero na kolejnych liściach pojawiają się charakterystyczne dla gatunku ząbki. Bardzo duży wpływ na przeżywalność siewek ma występowanie okresów suszy w końcu lata i jesienią. Młode rośliny, które przeżyją okres jesienno-zimowy zwykle zakwitają w kolejnym roku.
Genetyka Babka pierzasta jako diploid zawiera w komórkach zwykle 10 chromosomów (2n = 10), jednak zarejestrowano także rośliny o jednym lub dwóch chromosomach brakujących albo nadliczbowych (2n = 10 +/-1 lub 2), tetraploidy (2n = 20) i heksaploidy (2n = 30). Tetraploidy opisywane były jako osobny gatunek Plantago commutata lub podgatunek P. coronopus subsp. commutata. Rośliny te, spotykane w naturze w środkowej i wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, rozprzestrzeniają się wzdłuż zasolonych przydroży w Europie Środkowej (na przełomie XX i XXI wieku zaczęły inwazję od Bawarii i Austrii), w drugim dziesięcioleciu XXI wieku dotarły do Węgier.