Celem tego „zaworu” ma być zapewnienie efektywnego przystosowania do środowiska poprzez redukcję świadomości do minimum niezbędnego dla biologicznego przetrwania i funkcjonowania w społeczeństwie.
Niektóre osoby zdają się być urodzone z pewnego rodzaju układem, który omija ten redukujący zawór. U innych tymczasowe układy tego typu mogą zostać uzyskane albo spontanicznie, albo jako rezultat zamierzonych ‘ćwiczeń duchowych’, lub poprzez hipnozę czy środki narkotyczne.
Aldous Huxley, Drzwi percepcjiAldous Huxley, Drzwi percepcji. Niebo i Piekło, tłum. Marta Mikita, Cień Kształtu, Warszawa 2012, s. 14–15. W stanie normalnym człowiek odbiera rzeczywistość jedynie fragmentarycznie. Dopiero w wyniku zastosowania określonych technik – takich jak przyjmowanie substancji psychoaktywnych, medytacja, hipnoza, deprywacja sensoryczna czy modlitwa – zawór redukcyjny może zostać tymczasowo „otwarty”, co pozwala na kontakt z szerszymi wymiarami rzeczywistości i głębszą warstwą świadomościAldous Huxley, Drzwi percepcji. Niebo i Piekło, tłum. Marta Mikita, Cień Kształtu, Warszawa 2012, s. 15..