Realizacja splotu dla sygnałów dwuwymiarowych (np. obrazów itd.) W przypadku sygnałów dwuwymiarowych położenie jest określone przez dwie zmienne i (elementy ), których splot wyraża się wzorem
Splot jest w tym przypadku prostym wymnożeniem wartości z obu sygnałów wejściowych, a następnie ich zsumowanie. Praktyczną realizację przedstawia rysunek:
+ Dyskretny splot dwóch macierzy 1 2 3 1 0 1 x 4 5 6 ✱ h 0 1 0 7 8 9 1 0 1 1 2 4 2 3 4 6 12 8 6 = y 8 14 25 16 12 4 12 18 14 6 7 8 16 8 9
W celu obliczenia splotu sygnałów w tym przypadku, wykonane są działania:
itd.
Wartości pod indeksami w praktyce mogą być, na przykład, wartościami kolorów dla danych pikseli obrazu.
Problem brzegu W realizacji splotu zastosowanej powyżej założono, iż wartości poza sygnałem są równe 0. Stąd brak wymnożeń z elementami spoza zakresu. Problem ten występuje tylko na „krawędziach” sygnałów i często jest identyfikowany jako tzw. problem brzegu. Przy dużych sygnałach ma on przeważnie małe znaczenie dla wyniku splotu.