lekarze uważali, że jest zbyt słabego zdrowia i grozi jej atak serca. W 1845 roku Mikołaj I płakał, gdy lekarze oznajmili mu, że jego żona powinna wyjechać do Palermo, aby podleczyć swoje zdrowie, miał mówić: Zostawcie mi moją żonę. Cesarzowa Aleksandra była zawsze słabego zdrowia i wyglądała znacznie starzej niż na swoje czterdzieści lat; przez dłuższy czas cierpiała na konwulsje.
Po śmierci męża Aleksandra spłacała dług za Pałac Aleksandra w Carskim Siole i pozostawała w dobrych stosunkach z byłą kochanką męża, która została jej osobistą lektorką. Charlotta zmarła w Carskim Siole, w Petersburgu, 1 listopada 1860 roku. Do historii przeszła jako Aleksandra Fiodorowna.
W 1829 odznaczona Orderem Orła BiałegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 289..
Zobacz też 2 Pułk Strzelców Konnych Królestwa Kongresowego 5 Aleksandryjski Pułk Huzarów Koronacja cara Mikołaja I na króla Polski
Przypisy
Kategoria:Caryce Rosji Kategoria:Hohenzollernowie Kategoria:Damy Orderu Królowej Marii Luizy Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Konwertyci na prawosławie Kategoria:Urodzeni w 1798 Kategoria:Zmarli w 1860