Na tych samych igrzyskach była też między innymi czwarta w biegu zjazdowym, przegrywając walkę o podium z Włoszką Isolde Kostner o 0,25 sekundy. Kolejne dwa zwycięstwa odniosła w sezonie 1994/1995: 15 stycznia w Garmisch-Partenkirchen wygrała slalom, a 25 lutego w Mariborze była najlepsza w gigancie. Oprócz tego na podium stanęła czterokrotnie, co dało jej czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Czwarta była też w gigancie, a w klasyfikacjach kombinacji i slalomu zajmowała trzecie miejsce.
Sezon 1995/1996 był jednym z najbardziej udanych w jej karierze. Niemka siedmiokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 16 listopada w Vail była najlepsza w supergigancie, a 8 grudnia w Val d’Isère, 21 grudnia w Veysonnaz oraz 5 stycznia w Mariborze wygrywała w gigantach. W klasyfikacji giganta wywalczyła pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę, w supergigancie była trzecia, a w klasyfikacji generalnej zajęła drugie miejsce, ulegając tylko Katji Seizinger. Na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w lutym 1996 roku zdobyła kolejny brązowy medal w swej koronnej konkurencji. Tym razem wyprzedziły ją Deborah Compagnoni oraz Szwajcarka Karin Roten. Była tam także ósma w kombinacji i supergigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. Z rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere wróciła bez medalu.