osiągana dokładność zależy m.in. od geometrii satelitów, wpływu atmosfery, przesłonięć i jakości odbiornika, a w dobrych warunkach dla współczesnych odbiorników masowych jest zwykle metrowa lub kilkumetrowa. W geodezji w celu zwiększenia precyzji wykorzystuje się pomiary kodowe, pomiary fazowe oraz orbity precyzyjne (współrzędne satelitów z dokładnością około 0,03 m).
W pomiarach kodowych odbiornik wyznacza pseudoodległości do satelitów, natomiast w pomiarach fazowych wykorzystuje obserwacje fazy fali nośnej. Pomiary te są obarczone błędami wynikającymi m.in. z niedokładności zegara satelity i odbiornika, wpływu jonosfery i troposfery oraz efektów relatywistycznych. Dane efemeryd, zegara satelity i jonosfery są przekazywane odbiornikowi w depeszy nawigacyjnej wraz z sygnałem pomiarowym. Dlatego w praktyce wykorzystuje się także techniki i systemy wspomagające, które poprawiają dokładność, dostępność i wiarygodność rozwiązania pozycyjnego.
Obserwacje co najmniej czterech satelitów pozwalają jednocześnie wyznaczyć trzy współrzędne odbiornika oraz poprawkę jego zegara;