Tymczasem sytuacja wokół Heratu wyraźnie się zaostrzyła. Częściową komendę nad wojskami perskimi przejął ambasador rosyjski Simonicz. W odpowiedzi na to brytyjskie oddziały wylądowały w Zatoce Perskiej. Spowodowało to wycofanie się wojsk irańskich, a w konsekwencji wyjazd Simonicza i Witkiewicza do Rosji.
Wojna Chcąc rozwiązać sytuację w Afganistanie, Lord Auckland wydał 1 października 1838 manifest w miejscowości Shimla, podejmując decyzję o obaleniu władzy Dost Mohammeda i powołaniu na jego stanowisko wcześniejszego władcy szacha Szuja. W tym celu wiosną do Afganistanu zostały wysłane oddziały w sile 16 500 brytyjskich i indyjskich żołnierzy w towarzystwie około 35 000 służby pomocniczej i członków rodzin. Wojskami, których szlak wiódł przez wąwóz Bolan, dowodził generał John Keane. 25 kwietnia 1839 armia osiągnęła Kandahar, który zdobyła bez walki. Następną stacją w drodze do Kabulu była twierdza Ghazni. Miasto zdobyto w czerwcu 1839, a 8 lipca tego samego roku Brytyjczycy weszli do Kabulu. Ogólna sytuacja pozostawała w tym czasie względnie spokojna. Brytyjczycy opuścili cytadelę Bala Hissar w Kabulu, po czym zajęli nowe kwatery w odległości około 1,5 km od miasta.