23 listopada 1840 Brytyjczykom poddał się Dost Mohammed, który został odesłany do Indii. W ciągu następnego roku na zajętych terenach mnożyć zaczęły się niepokoje spowodowane podniesieniem podatków i życiem ponad stan brytyjskich oficerów, w tym Burnesa. Partyzanci afgańscy atakowali coraz liczniej brytyjskie posterunki. 2 listopada 1841 w Kabulu przed domem Burnesa zebrała się wielka liczba ludzi. Podczas próby ucieczki Burnes został złapany i zamordowany. Przed nadciągającymi z pomocą spóźnionymi żołnierzami z garnizonu afgańskiego tłum zdołał uciec. Bezczynność Brytyjczyków doprowadziła do generalnego powstania i oblężenia brytyjskiego garnizonu.
thumb|left|250px|Afgańscy żołnierze w 1841 roku
23 listopada 1841 Brytyjczycy podjęli próbę zniszczenia dwóch dział afgańskich. Podjęty atak zakończył się jednak dla nich dużymi stratami i atakujący zmuszeni zostali do wycofania się. Sytuację dodatkowo pogorszyło nadejście syna Dosta Mohammeda – Mohammeda Akbara na czele 6000 żołnierzy. Teraz naprzeciwko 4500 żołnierzy z garnizonu brytyjsko-indyjskiego stało około 30 000 uzbrojonych Afgańczyków. 23 grudnia 1841 doszło do rozmów pomiędzy obiema stronami nad rzeką Kabul. W trakcie spotkania pomiędzy Macnaghtenem a Akbarem, Anglik został zamordowany. I tym razem Brytyjczycy z garnizonu nie zareagowali.