Eldred Pottinger został wybrany nowym przedstawicielem na rozmowy pokojowe, które zakończyły się podpisaniem kapitulacji przez wojska brytyjskie. Na mocy porozumienia oficerowie brytyjscy stali się zakładnikami w Kabulu, jednak ich rodzinom miano zapewnić eskortę podczas ewakuacji.
6 stycznia 1842 rozpoczął się odwrót sił brytyjskich pod wodzą generała Williama Elphinstone’a. Celem wojsk był garnizon w Dżalalabadzie, ok. 140 km od Kabulu. Konwój wycofujących się żołnierzy i ich pomocników liczył łącznie 17 000 ludzi, w większości nieuzbrojonych. Jednak już po opuszczeniu garnizonu Brytyjczycy byli kilkakrotnie atakowani. Obiecana eskorta nie dotarła, wobec czego w trakcie marszu doszło do kolejnych rozmów z Akbarem, który otrzymał kolejnych zakładników, m.in. Pottingera.
8 stycznia 1842 tabor został ponownie zaatakowany podczas przekraczania wąwozu Khurd - Kabul. W trakcie ataku śmierć poniosło około 3000 mężczyzn, kobiet i dzieci. Cztery dni później zaledwie 2300 ludzi pozostawało jeszcze przy życiu. Podczas ostatnich rozmów Elphinstone pozostał w niewoli jako zakładnik. Ci, którzy przeżyli, próbowali dostać się do Dżalalabadu, udało się to jednak tylko lekarzowi wojskowemu dr. Brydonowi.