W gruncie rzeczy będzie bardzo pożyteczny w sztabieJanusz Kurtyka, Jacek Pawłowicz, Generał Leopold Okulicki 1898–1946, Warszawa 2010, IPN, s. 64, . Opinia Louisa Faury’ego wystawiona Okulickiemu.. Druga to opinia komendanta tej uczelni gen. Aurelego Serdy-Teodorskiego: [...] lekkomyślny, nieobowiązkowy, niepewnyJan Ciechanowski, Powstanie Warszawskie, Bellona SA, Pułtusk – Warszawa 2009, s. 439, ..
Po ukończeniu W.S.Woj. L. Okulicki został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie, gdzie służył do kwietnia 1930. 18 lutego 1928 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 188. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Karta ewidencyjna mjr. dypl. Leopolda Okulickiego z dnia 1 stycznia zawiera opinię o treści: Energiczny, pełen inicjatywy, o bogatej indywidualności. Charakter wyrobiony, pewny, dużo silnej woli, stanowczy, konsekwentny, umysł wybitnie bystry i logiczny. Taktycznie jako dowódca i kierownik, bardzo dobrze wyszkolony. Typ oficera liniowego.