Władysław Kaliński, ps. „Zubosz” (ur. 22 marca 1891 w Rohatynie, zm. 13 sierpnia 1952 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Katarzyny ze Szwedów, urodzony 22 marca 1891 w Rohatynie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczęszczał do siedmioklasowej szkoły realnej we Lwowie, gdzie w 1912 zdał egzamin dojrzałości. Tam też należał do Związku Strzeleckiego.
Podczas I wojny światowej, 3 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w III baonie 3 kompanii 1 pułku piechoty, w składzie I Brygady. Awansował kolejno na chorążego (1 listopada 1916) i podporucznika (1 stycznia 1917). W latach 1915–1916 był trzykrotnie ranny. Za wykazaną postawę podczas walki, 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:We wrześniu 1917, po kryzysie przysięgowym, jako obywatel austriacki został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłano go na front włoski, gdzie otrzymał przydział do 22 pułku piechoty. W kwietniu 1918 zachorował i do listopada tego roku przebywał na leczeniu w Zakopanym oraz w Nowym Targu. Tam też uczestniczył w tworzeniu lokalnych struktur Polskiej Organizacji Wojskowej.