thumb|Okręt w kwietniu 1944 roku Podczas operacji desantowych na Pacyfiku siła ognia „Maryland” i podobnych okrętów odgrywała ważną rolę, gdyż było to główne wsparcie dla lądującej piechoty morskiej. Pancernik opuścił Hawaje 20 października, udając się na południowy Pacyfik. Stał się także okrętem flagowym dla kontradmirała Harry`ego W. Hilla, dowódcy Southern Attack Force w ramach inwazji na wyspy Gilberta. Okręt miał także na pokładzie generała majora Juliana C. Smitha, dowódcę Drugiej Dywizji Marines. 20 listopada wcześnie rano najcięższe działa okrętu rozpoczęły pięciodniowy ostrzał celów nabrzeżnych i zapewniały wsparcie artyleryjskie w ramach desantu na Tarawę. W czasie operacji w atolu, w wyniku wstrząsów wywołanych przez oporopowrotniki dział zepsuło się radio. Bez radia na okręcie flagowym żaden inny okręt nie był w stanie odebrać współrzędnych celów od piechoty morskiej, gdyż komendy musiały przejść przez „Maryland”. Usterkę jednak dość szybko naprawiono i ogień pancerników pomógł żołnierzom USMC w zwycięstwie. Kiedy wyspa została zajęta, okręt pozostawał w pobliżu, osłaniając transporty do momentu gdy udał się 7 grudnia do USA.