Ukraina prawobrzeżna stała się krajem wasalnym Imperium Osmańskiego, jednak na obszarze mniejszym niż Kozacy pierwotnie oczekiwali 1674, styczeń-luty – inwazja wojsk rosyjskich i Kozaków lewobrzeżnych, zajęcie niemal bez oporu całego Prawobrzeża (poza Czehryniem i Pawołoczą) po czym wycofanie się za Dniepr pod naporem Tatarów 1674, marzec – zjazd w Perejasławiu pułkowników kozackich z obydwu brzegów Dniepru, uznanie Iwana Samojłowicza za hetmana całej Ukrainy. Wobec utraty poparcia pułków kozackich władza Doroszenki opierała się już tylko na najemnej piechocie, tzw. serdeniatach 1674, czerwiec-lipiec – ponowne ofensywy rosyjskie na Prawobrzeże, rozbicie wojsk Doroszenki pod Śmiałą, oblężenie Czehrynia 1674, sierpień-wrzesień – inwazja wojsk tureckich na Ukrainę pod wodzą sułtana i wezyra (zdobycie i spalenie m.in. Ładyżyna i Humania, odblokowanie Czehrynia). Ponowne potwierdzenie władzy Doroszenki, jednak z mniejszym zakresem jego władzy (pozostawienie paszów tureckich w miastach ukraińskich) 1674, listopad-grudzień – udana ofensywa wojsk Jana III Sobieskiego na Ukrainie.