Do marca 1675 roku władza Doroszenki została ograniczona tylko do Czehrynia, Bohusławia i Korsunia 1676, sierpień – oblężony ponownie przez wojska rosyjsko-kozackie w Czehryniu, opuszczony przez wojskowych i Tatarów, oraz przez ludność, która od 1672 roku masowo emigrowała na Lewobrzeże, ostatecznie skapitulował został zmuszony do przyjęcia protektoratu Moskwy.
W latach 1679–1682 pełnił funkcję wojewody carskiego w Wiatce.
Zmarł w Jaropołczu koło Moskwy, gdzie został pochowany.
Ocena postaci Znawca postaci hetmana Piotra Doroszenki, Jan Perdenia pisał o nim: "Był patriotą Ukrainy Kozackiej. Od chwili gdy został wybrany hetmanem (...) dążył do odzyskania niezależności i zjednoczenia Ukrainy z zachodnimi ziemiami ruskimi włącznie. (...) O wyznaczone sobie cele walczył do końca, nie licząc się z ponoszonymi przez naród stratami. Wszystkie nieszczęścia ludności, które miały być ofiarą na ołtarzu niepodległości Ukrainy, służyły też zaspokojeniu jego ambicji." A także: "Współcześni, których zbyt drogo kosztowało hetmaństwo Doroszenki i protektorat turecki, nie docenili jego zamiarów. W wyniku walk i przemarszów obcych wojsk kraj został zrujnowany, a znaczna część ludności wyginęła lub została uprowadzona w jasyr.