Sam Doroszenko oporne osiedla przeznaczał na jasyr i obojętnie patrzył na tłumy ludzi pędzonych przez Czehryń w tatarskich łykach na Krym."Jan Perdenia, Hetman Piotr Doroszenko a Polska, Kraków 2000, s. 472Z kolei Franciszek Rawita-Gawroński scharakteryzował go w sposób następujący:Doroszenko, który przez długie lata wichrzył bez skutku i bez pożytku, walcząc przeciwko Rzptej sam lub wspólnie z Turcyą, jako jej wasal, doszedł nareszcie do kresu obłudy i bezmyślności politycznej. W tym dziwnym wirze swego życia przekonał się niewątpliwie, że poddanie się Turcyi jest ruiną kraju i ludzi. Rzptej starym kozackim zwyczajem nie ufał — była zbyt arystokratyczną, zbyt szlachecką, zbyt kulturalną dla niego, a przytem dzieliła go od niej religia; Turcya całym swoim ustrojem państwowym, gospodarstwem baszów i religią odpychała go od siebie. Pozostawała zatem Moskwa, w której ramiona przerzucił sięFranciszek Rawita-Gawroński, Ostatni Chmielniczenko, Zarys Monograficzny, 1640-1679; Poznań 1919, s. 120.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hetmani kozaccy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1672–1676 (strona turecka) Kategoria:Urodzeni w 1627 Kategoria:Zmarli w 1698 Kategoria:Ludzie urodzeni w Czehryniu