Materiały thumb|Nakładanie złota na ramę Do pozłacania używa się: folii metalowej – złotej, srebrnej, brązowej (tzw. szlagmetal lub szych), aluminiowej, cynowej (cynfolia) i sporadycznie z innych metali, bardzo cienko rozklepanej do postaci tzw. płatków. Płatek złota w średniowieczu miał grubość ok. 0,001 mm, obecnie produkowane są płatki grubości 0,000125 mm. Obecnie określa się grubość płatków gramaturą, która informuje ile gram złota jest użyte na wykonanie 1000 płatków. Ta gramatura waha się od 11 g do 17,5 g w przypadku płatków 80 × 80 mm. Płatki innych metali są grubsze. Płatki mają wymiary od 60 × 60 mm do 91,5 × 91,5 mm (złoto) do 160 × 160 mm (brąz) i są tradycyjnie pakowane po 25 płatków, co jest nazywane „książeczką”. 12 książeczek daje „książkę” liczącą 300 płatków. Cieniutką folię złota produkowano ręcznie rozklepując wielokrotnie kawałek złota, w końcowych etapach płatki przekładano delikatną skórą zwierzęcą (jagnięcą, koźlą) lub pergaminem. Obecnie produkcja płatków, zwłaszcza z metali nieszlachetnych, jest maszynowa.