W początkach naszej ery znane było też na Dalekim Wschodzie.
W gotyku również było powszechnie stosowane dla zdobienia rzeźby polichromowanej. Trochę straciło na popularności w dobie renesansu ograniczając się do dzieł rzemiosła i sztuki zdobniczej. Wielką popularność przeżywało w okresie baroku, zwłaszcza w rzeźbie i dekoracji wnętrz. Styl klasycystyczny znów ograniczył stosowanie pozłoty; również w sztuce XIX i XX w. jej zastosowanie było marginalne. Jednym ze stosunkowo nielicznych malarzy XX wieku stosującym często techniki pozłotnicze w swoich obrazach był Gustav Klimt. Od tego czasu do chwili obecnej zastosowanie pozłotnictwa ogranicza się przede wszystkim do prac konserwatorskich, kopii, rzemiosła artystycznego (pozłotnictwo ram, introligatorstwo), stosunkowo rzadko znajdując zastosowanie we własnej twórczości artystów współczesnych.