Krytyka Podejmowano różne próby rozwiązania problemu. Jedną z nich podjął sam Putnam. Wykorzystał eksternalistyczną koncepcję znaczenia. Chodzi o to, że znaczenie słów nie jest funkcją jedynie intencji wypowiadającego je mówcy, ale zależy również od warunków zewnętrznych, od kontekstu czy, inaczej rzecz ujmując, od kauzalnej więzi użytkownika słów i świata zewnętrznego. Putnam rozważa, czy przedstawiony przez niego pogląd o mózgu w słoju ma takowe odniesienie. Bez odniesienia nic nie znaczy. Odniesienie takie, jeśli istnieje, ma wymagać kauzalnej relacji ze światem, a w relacji takiej uwięziony w naczyniu mózg ewidentnie nie jest. Słowa wypowiadane przez mózg w naczyniu nie odnosiłyby się do świata zewnętrznego tak samo jak słowa zewnętrznego obserwatora. Odnosiłyby się raczej do impulsów dostarczanych mu przez aparat. Myśliciel dochodzi do wniosku, że z tego powodu pomyślane przez mózg w naczyniu zdanie jestem mózgiem w naczyniu byłoby fałszywe.