250px|thumb|Lampa siarkowa Lampa siarkowa – wysoce wydajna, bezelektrodowa lampa elektryczna, zawiera niewielką ilość siarki oraz gazowy argon jako gaz rozruchowy. Wytwarza światło dzięki pobudzeniu siarki do stanu plazmy energią dostarczaną za pomocą mikrofal. Technologia została opracowana w latach 1986–1990, jednak początkowo nie została uznana za zbyt obiecującą i okazała się komercyjną katastrofą. Od 2005 r. lampa siarkowa wróciła do łask, jest obecnie produkowana i coraz powszechniej stosowana.
Budowa i mechanizm działania Lampa siarkowa zbudowana jest z kilkucentymetrowej bańki ze szkła kwarcowego, zawierającej kilka miligramów sproszkowanej siarki i argon jako gaz rozruchowy. Magnetron, podobnie jak w kuchenkach mikrofalowych, bombarduje bańkę promieniowaniem mikrofalowym o częstotliwości 2,45 GHz. Całość umieszczona jest w "klatce" z cienkiego drutu, odbijającej promieniowanie mikrofalowe. Energia mikrofal nagrzewa argon, który rozgrzewa siarkę do takiego stopnia, że ta zmienia się w plazmę i także pochłania mikrofale, silnie rozgrzana siarka emituje bardzo silne światło. Problemem okazało się osiągnięcie jednorodnego rozkładu temperatur w naczyniu wyładowczym, koniecznego do osiągnięcia dostatecznego ciśnienia par siarki na poziomie 5 atmosfer.