Pierwsze światowe inicjatywy związane z ekumenicznymi przekładami Biblii sięgają lat 50. XX wieku. Ekumeniczne tłumaczenie angielskie (Revised Standard Version) po dwunastu latach starań ukazało się w roku 1965, a wspólny przekład włoski (La Bibbia Concordata) w 1968 rokuM. Czajkowski, Pismo Święte w dialogu ekumenicznym, CT 67 (1997), 91-107..
Pierwsza polska choć nieudana inicjatywa przekładu Nowego Testamentu idąca w tym kierunku została zapoczątkowana przez ks. prof. Ryszarda Paciorkowskiego z ATK w latach 1961–1962. Stronę katolicką reprezentowali ks. prof. Jan Stępień (późniejszy rektor ATK), ks. prof. Feliks Gryglewicz z KUL oraz ks. Kazimierz Romaniuk. Spotykali się oni z grupą duchownych innych Kościołów chrześcijańskichJ. Banak, Biblia Ekumeniczna na rok 2000, Niedziela 5 (1997) 1, 3-4.. Stronę protestancką reprezentowali wówczas dwaj luteranie: ks. Zygmunt Michelis i ks. Otton Krenz, a prawosławną ks. Jerzy Klinger z ChAT. Jednak już po kilku wspólnych spotkaniach roboczych inicjatywa upadłaW „Przedmowie” do pierwszego wydania swojego przekładu NT ks. bp Romaniuk napisał, że „ekipa ekumeniczna” rozpadła się już w kilka miesięcy po jej powstaniu „z powodów, których nie ma tu potrzeby wymieniać” (Pismo Święte Nowego Testamentu. Opr. Ks. K. Romaniuk, Poznań 1978², s. 7).