Władysław Wilczkowski herbu Jelita (ur. ok. 1620, zm. 18 września 1683 kilka dni po bitwie pod WiedniemRadosław Sikora), Rekordowa szarża? Kutyszcze 26 IX 1660. „Niezwykłe bitwy i szarże husarii”. Warszawa 2011.) – polski oficer husarii, porucznik, pułkownik JKM, starosta wiski, od 1655 – zwinogrodzkiAkta Grodzkie i Ziemskie Tom X. Akta dotyczące rodziny Wilczkowskich. Spis oblat zawartych w aktach grodu i ziemstwa lwowskiego. Str. 274, Nr 4533 Na Żywcu 10, Października 1655 r. Jan Kazimierz, król, daje starostwo żwinogrodzkie Władysławowi Wilczkowskiemu, cześnikowi chełmskiemu. C.T.408 str. 1330. i od 1660 – dymirski.
Służbę wojskową jako towarzysz rozpoczął Władysław Wilczkowski ok. 1643 r.
W 1653 r. Wilczkowski został porucznikiem chorągwi husarskiej wojewody sandomierskiego, margrabiego Władysława Gonzagi MyszkowskiegoE. Janas, L. Wasilewski, Społeczne aspekty rozwoju husarii w latach 1648-1667 na przykładzie chorągwi hetmana wielkiego koronnego Stanisława Potockiego i wojewody sandomierskiego Władysława Myszkowskiego, s.110, "Studia i Materiały do Historii Wojskowości", t.23, 1981.
W 1654 r. w czasie bitwy pod Buszą na Podolu, Wilczkowski został zraniony w głowę.