Wilczkowski pełnił, podobnie jak siedem lat wcześniej, funkcję regimentarza.
1672 – Wilczkowski wsławił się także zwycięstwem nad Tatarami pod Krasnobrodem, gdzie na czele tylko dwóch ussarskich chorągwi uderzył na licznego wroga, a obskoczony hordami zwiódł walną bitwę i odebrał łupy zrabowane.
1673 – Udział w bitwie pod Chocimiem.
W kolejnych latach wojny z Turcją (1674–1676), chorągiew husarska Aleksandra Michała Lubomirskiego wzięła udział we wszystkich większych starciach polowych tego konfliktu, takich jak bitwa pod Lwowem (24 sierpnia 1675 r.), pod Wojniłłowem (24 września 1676 r.), czy obrona obozu pod Żórawnem (29 września – 17 października 1676). Można wnioskować, iż Wilczkowski wziął udział we wszystkich wyżej wspomnianych starciach, gdyż potwierdzenie obecności Wilczkowskiego w bitwie pod Żórawnem znajduje się w relacji kampanii roku 1676, napisanej przez hetmana polnego koronnego Dymitra Wiśniowieckiego.
W 1683 roku był dowódcą chorągwi husarskiej koronnej Stanisława Herakliusza LubomirskiegoJan Wimmer, Wiedeń 1683, Warszawa 1983, s. 220..