Antoni Ignacy Tadeusz Kępiński (ur. 16 listopada 1918 w Dolinie, zm. 8 czerwca 1972 w Krakowie) – polski lekarz, psychiatra, naukowiec, humanista i filozof. Jeden z najbardziej znanych polskich lekarzy psychiatrów, uważany za geniusza psychiatrii, twórca koncepcji metabolizmu energetyczno-informacyjnego i psychiatrii aksjologicznej.
Życiorys Urodził się w Dolinie k. Stanisławowa. Po ukończeniu szkoły powszechnej im. Adama Mickiewicza w Nowym Sączu kontynuował edukację w Gimnazjum Nowodworskiego w Krakowie. Z racji pełnienia w tymże gimnazjum funkcji prezesa Sodalicji Mariańskiej poznał w tym czasie Karola Wojtyłę. Znajomość ta trwała do śmierci Kępińskiego. Po ukończeniu gimnazjum 5 czerwca 1936 rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, które przerwała II wojna światowa.
Jako ochotnik uczestniczył w kampanii wrześniowej, a następnie został internowany na Węgrzech w mieście Léva (dziś Levice na Słowacji), skąd uciekł po kilku miesiącach. Przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do polskich sił zbrojnych. Po kapitulacji Francji trafił do Tuluzy, gdzie korzystając z zasiłków Czerwonego Krzyża uczył się m.in. języków obcych. W obawie przed kolejnym internowaniem postanowił uciec wraz z trzema kolegami do Hiszpanii.