Kilka segmentów sieci (formalnie segment zdefiniowany jest jako połączenie punkt-punkt łączące dwa i tylko dwa interfejsy MDI (ang. Media Dependent Interface), co oznacza, że tworząc sieć liczącą kilka stacji musimy użyć koncentratora) może być połączonych razem za pomocą tzw. regeneratorów w celu utworzenia większej i bardziej elastycznej sieci. Istotne jest, aby każdy segment posiadał dwa końce, ponieważ segmenty nie mogą tworzyć pętli. Przykładową konfigurację sieci ethernetowej przedstawia Rysunek 2. Konfiguracja taka może być zrealizowana w klasycznym ethernecie (tzn. z fizycznie istniejącą magistralą). W rozwiązaniach 10Base-T oraz 100Base-T logiczna magistrala i regenerator przyjmują fizycznie postać tzw. regenerującego koncentratora (ang. repeating hub) co zmienia topologię z magistralowej na gwieździstą.

Podstawową wadą technologii Fast Ethernet (podobnie jak standardowego Ethernetu) jest to, że topologia sieci nie może być zbyt rozbudowana. Ograniczenie dotyczy maksymalnej odległości między dwiema skrajnymi stacjami w sieci, nie mogącej, w wypadku stosowania skrętki nieekranowanej, przekroczyć 200 metrów.