W 1884 rozebrano budynek Teatru Narodowego, zabudowując pozyskane parcele czynszowymi kamienicami.
W 1908 przez plac pojechały pierwsze tramwaje elektryczne. Torowisko poprowadzono z ulicy Miodowej w ulicę Nowiniarską.
W grudniu 1938 plac Krasińskich, po przebiciu w ciągu ulicy Bonifraterskiej północnej oficyny pałacu i wyburzeniu kilku wykupionych przez miasto budynków, stał się częścią nowej arterii komunikacyjnej na Żoliborz. Wschodnia część oficyny została rozebrana, a następnie odbudowana na szerokiej arkadzie zamkniętej łukiem odcinkowym według projektu Mariana Lalewicza. Zachowano jednak stare torowisko na ul. Nowiniarskiej.
W okresie międzywojennym plac i jego najbliższe okolice stanowił centrum wymiaru sprawiedliwości. Znajdowały się tutaj siedziby: Sądu Najwyższego (pałac Krasińskich), Sądu Apelacyjnego (pałac Badenich), wydziały Sądu Okręgowego (oficyny pałacu Krasińskich) wraz z jego główną siedzibą w pobliskim pałacu Paca, a na ulicy Długiej 7 (pałac Raczyńskich) – Ministerstwo Sprawiedliwości.
W latach 1936–1942 i 1946–1959 na placu znajdował się pomnik Jana Kilińskiego.
II wojna światowa Po kapitulacji Warszawy we wrześniu 1939 plac był jednym z miejsc składania broni przez żołnierzy Wojska Polskiego.