Długiej odbyła się jedyna podczas powstania defilada wojsk powstańczych. Żołnierze batalionu „Gozdawa” przemaszerowali wtedy po mszy od kościoła garnizonowego do pałacu Raczyńskich. Na placu i w Ogrodzie Krasińskich przyjmowano zrzuty lotnicze.
Od końca sierpnia 1944 plac stał się częścią linii obrony Starego Miasta. Przy skrzyżowaniu z ul. Długą, znajdował się właz do kanału, którym podczas powstania, przed kapitulacją Starego Miasta, do Śródmieścia i na Żoliborz ewakuowało się kilka tysięcy osób. Oddziały niemieckie zajęły plac 2 września 1944 rano.
Po 1945 W czasie walk w powstaniu poważnie uszkodzony został pałac Krasińskich, pozostałą zabudowę placu Niemcy spalili po zdobyciu tej części miasta. Po wojnie wyburzono zniszczone budynki przy ul. Nowiniarskiej, a przed 1958 rozebrano dobrze zachowane mury pałacu Badenich.
W 1965 założenie urbanistyczne placu Krasińskich wpisano do rejestru zabytków (nr rej. 256/1).
W 1974 upamiętniono tablicą właz kanałowy, przez który odbywała się ewakuacja podczas powstania warszawskiego. Od ściany budynku dawnej komory celnej, na której ją umieszczono, ułożono pas ciemniejszej bazaltowej kostki, prowadzący na jezdnię do włazu.