W roku 1865 razem z Julianem Romanczukiem organizowali narodową, polityczną organizację pod nazwą „Rada Narodowa”, która kontynuowała idee Głównej Rady Ruskiej. W 1890 razem z innymi liderami narodowców był reprezentantem polityki „nowej ery” która miała sprzyjać unormowaniu stosunków polsko-ukraińskich w Galicji.

We Lwowie Wachnianin brał udział w zakładaniu nieomal wszystkich ukraińskich towarzystw i wchodził w skład zarządów wielu z nich (między innymi w latach 1868–1870 był pierwszym prezesem Towarzystwa ProswitaАнатоль Вахнянин - визначний музичний і громадський діяч (19 вересня 1841 - 11 лютого 1908 рр.)) oraz reprezentował interesy Ukraińców w radzie miejskiej.

Był niezwykle płodnym literatem i dziennikarzem, był redaktorem ukraińskiego pisma „Prawda” (w latach 1867–1870), autorem „Pism z Proswity” (w latach 1878–1879) oraz autorem pierwszego ukraińskiego podręcznika geografii.

Szczyt działalności politycznej Anatola Wachnianina przypada na lata 1893-1901, kiedy był posłem na Sejm Krajowy (1895–1901) oraz członkiem Rady Państwa (Reichsratu) w latach 1893-1900.