Najpierw kandydował we Lwowie (w roku 1870 – popierany przez Franciszka Jana Smolkę), następnie na prowincji – w latach 1883, 1889 (jako kandydat na posła do sejmu) oraz w latach 1879, 1885, 1891 (jako kandydat do parlamentu cesarstwa). Wszystkie te próby był nieudane. Nowa okazja nastąpiła w roku 1893, kiedy umarł ukraiński członek parlamentu z okręgu Żółkiew – Rawa Ruska – Sokal, ojciec Józef Briliński. Tym razem wyborcza kampania Wachnianina wywołała solidarny opór moskalofilów i polskich polityków Galicji Wschodniej. Pomimo że Polacy nie wystawili kontrkandydata, to jednak polska „Gazeta narodowa” wypuściła dziennikarską „kaczkę”, głoszącą, że Wachnianin jakoby wygłaszał poglądy, że przyjdzie jeszcze czas „rizania Lachów”. To spowodowało, że wyborcy zagłosowali na greckokatolickiego proboszcza sokalskiego – moskalofila Mikołaja Rozdolskiego.