Rośnie wolno, co roku wypuszczając kilka nowych liści.
Cechy fitochemiczneW tkankach tej rośliny obecne są niezmodyfikowane komórki z pojedynczymi rafidami oraz idioblasty zawierające dwie lub więcej wiązek kryształów szczawianu wapnia. Jest to jedyny przedstawiciel obrazkowatych i jedyny nie zasiedlający wód z całego rzędu żabieńcowców przeprowadzający fotosyntezę CAM (jej rola rośnie w okresach suchych). Mimo podejrzeń o właściwości trujące, nie stwierdzono w roślinie związków o działaniu toksycznym. Igłowate kryształy szczawianu wapnia mogą jednak podrażnić i spowodować ostry ból warg, języka i jamy ustnej w przypadku spożycia. Udokumentowano przypadki takich bolesnych reakcji będące skutkiem pogryzienia liści zamiokulkasa przez małe dzieci. Przepłukanie jamy ustnej, podanie leków przeciwbólowych i przeciwhistaminowych usuwa objawy podrażnienia i bólowe w ciągu jednej doby. Liście opisywane są jako toksyczne dla kóz.
Genetyka Komórki tych roślin posiadają 34 chromosomy tworzące 17 par homologicznych.