w syryjskiej Bostrze i Palmyrze.
Rodzaje przedstawień teatralnych thumb|230px|Zespół teatralny przed występem (mozaika pompejańska) Kolejną innowacją wprowadzoną przez Rzymian było zastosowanie plakatów teatralnych nazywanych programinata, donoszących o mającym się odbyć przedstawieniu. W twórczości scenicznej starożytnego Rzymu wyróżniano kilka charakterystycznych odmian sztuk teatralnych (kolejność według popularności wśród Rzymian): mim – krótka, często improwizowana scenka z życia, popis aktorski bez słów, wykorzystujący artystycznie mimikęWielbicielem przedstawień tego rodzaju był cesarz Aurelian, co odnotowano w Historia Augusta (Alexander Demandt: Prywatne życie cesarzy rzymskich. Gdynia 1997, s. 203).; pantomima – nieme widowisko, z wykorzystaniem przez aktorów gestu i ruchu, nierzadko z dodanymi elementami dosadności i brutalnościO ich popularności i stosunku samych cesarzy do tych widowisk por. Swetoniusz: Żywoty Cezarów (Boski August 45, Gajus Kaligula 36 i 55, Nero 26).; atellana (epilogi atelańskie) – ludowa farsa italska, w której komediowi aktorzy występowali w maskach charakterystycznych dla poszczególnych postaci; jako drobny utwór wystawiana zwykle po tragediachSłownik kultury antycznej, dz. cyt., s.