dobudowano do gotyckiej świątyni nawę południową.
W latach 1751–1760 przy Długich Ogrodach wzniesiono jedyny niegdyś w Gdańsku kompleks pałacowy, zbudowany według projektów włoskiego architekta. Siedzibę miał tam niegdyś polski magnat, Jerzego Wandalina Mniszcha, który odkupił kompleks od Mikołaja Wojciecha Weihera. Po wkroczeniu do miasta wojsk napoleońskich urządzono tu komendę miasta. Rezydował w niej w 1810, jako gość, hr. Jeana Rappa – ówczesny minister wojny Księstwa Warszawskiego – książę Józef Poniatowski. Pałac rozebrano w 1906. W gdańskim Muzeum Narodowym zachowały się jedynie zdobiące niegdyś bramę wjazdową rzeźby dłuta Johanna Heinricha Meissnera.
Około 1860 po południowej stronie Długich Ogrodów powstał Wilhelmstheater z salą widowiskową na ponad 1000 osób (550 na parterze i 460 na galeriach). Przed 1939 siedziba teatru rewiowego „Scala”, używanego też do popisów cyrkowych, walk bokserskich i projekcji kinowych.
Przy Langgarten 52 od 1883 do śmierci męża mieszkała Nanette Falk-Auerbach. Przy Langgarten 74 mieścił się konsulat generalny Rosji (1926-1941).