W latach 60. zaczął używać sitodruku do produkcji obrazów z amerykańskimi produktami, tj. z zupą Campbell’s i Coca-Colą. Szukał sposobu nie tylko na tworzenie sztuki posługującej się produktami kultury masowej, ale chciał przede wszystkim sztukę produkować masowo. Powiadał, że chce być jak maszyna. W swoim atelier, The Factory, położonym przy Union Square w Nowym Jorku, zatrudniał i nadzorował artystów zaangażowanych w produkcję druków, butów, filmów, książek itp. Wczesne obrazy Warhola w stylu pop-artu czerpały inspirację z komiksów i reklam; w szczególności seria przedstawiająca puszki zupy Campbell’s (1962) wywołała w świecie sztuki poruszenie, które uczyniło z artysty celebrytę. Inne wczesne prace odwoływały się do jego wieloletniej fascynacji Hollywood i sensacją; w 1962 roku Warhol rozpoczął obszerną serię portretów gwiazd, obejmującą wizerunki takich postaci jak Marilyn Monroe, Elvis Presley czy Elizabeth Taylor.
Większość rzeczy wytwarzanych przez Andy’ego Warhola obracała się wokół konceptu szeroko pojętej kultury amerykańskiej. Malował pieniądze, jedzenie, damskie obuwie, ważne osobistości i gwiazdy, wycinki z gazet oraz przedmioty codziennego użytku. Według niego te właśnie wyobrażenia reprezentowały kulturalne wartości Stanów Zjednoczonych.