Po powrocie do Lwowa pod koniec 1918 r. Kazimierz Wyrzykowski znów stanął na sokolim i skautowym posterunku jako Naczelnik i redaktor lwowskiego „Skauta” wraz z Kazimierzem Tyszką. Dopiero jednak przerwanie okrążenia wokół miasta w marcu 1919 r. spowodowało ożywienie na nowo działalności sokolej i skautowej. Wtedy została wydana przez Przewodnictwo Związku Sokolego odezwa do wszystkich gniazd sokolich wraz z kwestionariuszem, który miał być wypełniony i nadesłany do 10 kwietnia 1919 r. i nakładająca na Druhów sokołów i skautów obowiązek: 1. Powołania do nowego życia i zorganizowanie wszelkich Władz Sokolich i skautowych. […] oraz Rozkaz Skautowy podpisany przez Kazimierza Wyrzykowskiego, będący wykładnią ówczesnego programu skautowego, który również zawierał kwestionariusz z nakazem wypełnienia go do 1 kwietnia 1919 r. i złożenia w Naczelnej Komendzie Sokoła.