Sławomira Kazimiera Wronkowska-Jaśkiewicz (ur. 14 lutego 1943 w Poznaniu) – polska prawniczka, teoretyczka prawa i nauczycielka akademicka, profesor nauk prawnych. Specjalizuje się w teorii prawa, teorii i polityce tworzenia prawa, technice prawodawczej, problematyce systemu i źródeł prawa, zagadnieniach intertemporalnych, języku tekstów prawnych, relacji między redagowaniem tekstów prawnych a ich wykładnią oraz problematyce państwa prawa. Należy do grona najbliższych współpracowników i uczniów Zygmunta Ziembińskiego - wraz z nim oraz z Leszkiem Nowakiem, Maciejem Zielińskim, Kazimierzem Świrydowiczem i Stanisławem Czepitą współtworzyła założenia poznańsko-szczecińskiej szkoły teorii prawaS. Czepita, S. Wronkowska, M. Zieliński, Założenia szkoły poznańsko-szczecińskiej w teorii prawa, „Państwo i Prawo” 2013, z. 2, s. 3-16..
W latach 1995-2013 kierowała Katedrą Teorii i Filozofii Prawa WPiA UAM, w latach 2005-2008 była prorektorem UAM, a w latach 2008-2011 przewodniczyła Komitetowi Nauk Prawnych PAN. Wieloletnia członkini Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów, pomysłodawczyni, organizatorka i kierowniczka aplikacji legislacyjnej oraz współautorka projektu Zasad techniki prawodawczej z 2002.