wtedy jego pierwszy znak jest też właściwym prefiksem samego wzorca W, a zarazem samego siebie, i kończy się w W, co nie może wystąpić. Zatem nie potrzebujemy zajmować się wzorcami o długości 2 i tak jak w poprzednim przypadku odpada jedynie ten o długości 1, więc T = 0.
Przekazujemy następny w kolejności znak W, czyli 'A'. Ta sam sposób rozumowania pokazuje, że najdłuższy wzorzec, który musimy rozważyć, ma długość 1 i pomimo że w tym przypadku 'A' zadziała, należy pamiętać, że szukamy segmentów kończących się przed bieżącym znakiem, zatem również T = 0.
Rozważając kolejny znak, W, czyli 'B', prześledźmy następujące rozumowanie: jeśli mielibyśmy znaleźć wzorzec zaczynający się przed poprzednim znakiem W, kontynuując do bieżącego W, wtedy on sam zawierałby właściwy segment początkowy kończący się w W, zaczynający się przed nim. Zaprzecza to faktowi, że już znaleźliśmy to 'A', które jest najwcześniejszym wystąpieniem segmentu kończącego się w W. Zatem nie musimy patrzeć za łańcuch końcowy dla W. Sprawdzając go, odkryjemy, że jest to 'A', to samo jak w W.