W tym czasie wielu wziętych do niewoli generałów Armii Czerwonej w rozmowach ze stroną niemiecką rozważało zaangażowanie się w walkę z reżimem sowieckim Józefa Stalina. Generał Łukin postawił jednak warunek sformowania rosyjskiej armii narodowej pod rodzimym dowództwem, która byłaby jedynie sprzymierzona z siłami zbrojnymi III Rzeszy. Jej celem miało być doprowadzenie do utworzenia nowej Rosji bez władzy komunistów. W pierwszym okresie ciągłych zwycięstw nad Armią Czerwoną było to dla Niemców zbyt wiele. Dlatego odrzucili warunki gen. M.F. Łukina i rozwiązali tworzone oddziały wojskowe.
Nie wpływał korzystnie na pozycję Własowa respekt Niemców wobec jego rywala, Bronisława Kaminskiego, któremu udało się zarządzać utworzonym na części ziem rosyjskich funkcjonującym sprawnie quasi-państwem, Republiką Łokocką, a także zorganizować nieliczne, acz bitne oddziały znane jako RONA. Zagrożenie dla Własowa z jego strony zniknęło, dopiero gdy stacjonujący w Warszawie Kaminski zraził do siebie Niemców brakiem subordynacji i został zabity.