tetrazenem lub trinitrorezorcynianem ołowiu.
Właściwości wybuchowe piorunianu rtęci Energia wybuchu 1,5 MJ/kg Zdolność krusząca 130 cm³ Pb na 10 g Maksimum ciśnienia detonacji brak danych Prędkość detonacji 5,4 km/s Gęstość odpowiadająca Vdet 4,2 g/cm³ Wrażliwość na uderzenie duża Objętość produktów gazowych 234 dm³/kg Temperatura podczas wybuchu brak danych
Otrzymywanie thumb|Produkcja piorunianu rtęci do wyrobu amunicji przedstawiona na XIX-wiecznej rycinie Piorunian rtęci otrzymuje się w reakcji kwasu azotowego i azotanu rtęci(II) z etanolem lub aldehydem octowym. Produkt w kolorze brązowym powstaje przy użyciu etanolu, natomiast biały przy użyciu etanolu w obecności metalicznej miedzi i kwasu solnego lub przy użyciu acetaldehydu. Produkt szary powstaje w źle dobranych warunkach reakcji. Zabarwienie jest wynikiem obecności zanieczyszczeń, jednak produkt w kolorze brązowym ma w rzeczywistości wyższą czystość niż biały. Kolor szary jest efektem obecności koloidalnej rtęci. Związek można oczyścić przez rekrystalizację, np.