W parafiach obok pracy duszpasterskiej zmierzającej do ożywienia życia religijnego, prowadzono szeroko zakrojoną działalność kulturalno-oświatową i charytatywną.
5 grudnia 1906 roku został wydany dekret Kongregacji Świętego Oficjum o ekskomunice większej, zwanej popularnie klątwą, na ks. Jana Marię Kowalskiego i Marię Franciszkę Kozłowską. Feliksa Kozłowska została jako jedna z niewielu kobiet w historii chrześcijaństwa imiennie ekskomunikowanaDla przykładu w roku 1431 została ekskomunikowana Joanna d’Arc, a w roku 1570 Pius V bullą Regnans in Excelsis imiennie ekskomunikował królową Anglii Elżbietę I.. Kapłanom mariawickim, również pod groźbą ekskomuniki, wyznaczono 20 dni na zerwanie z ruchem. Dekret został ogłoszony 30 grudnia 1906 w diecezji warszawskiej, płockiej i lubelskiej. Ten dzień uważa się za ostateczną datę wyłączenia mariawitów z Kościoła rzymskokatolickiego.
Rozwój Kościoła Mariawitów