W okresie tym niezwykle żywo dyskutowano o potrzebie zmian w Kościele.

Objawienia W tej sytuacji 2 sierpnia 1893 w kościele rzymskokatolickiego seminarium duchownego w Płocku przed ołtarzem Matki Boskiej Anielskiej, założycielka i matka przełożona ukrytego zgromadzenia honorackiego Sióstr Ubogich Świętej Klary – Maria Franciszka, miała otrzymać objawienie nazwane „Dziełem Wielkiego Miłosierdzia”. Wydarzenie to jest uznawane za początek mariawityzmu. Objawienia krytykowały niemoralność wśród duchownych i wskazywały, że grzechy jakich dopuszczali się kapłani siały zgorszenie wśród wiernych, stając się przyczyną ogólnego zepsucia moralnego świata. Ratunkiem dla ludzkości pogrążonej w występkach miała być cześć dla Przenajświętszego Sakramentu, co się miało wyrażać w częstym przyjmowaniu Komunii Świętej i adoracji Przenajświętszego Sakramentu oraz wzywaniu pomocy Matki Bożej i naśladowanie Jej życia. Na podstawie tego objawienia powołane zostało Zgromadzenie Kapłanów Mariawitów.