Tekst – którego motyw przewodni stanowi temat śmierci – napisał Jerry Cantrell. Jest on jego silną reakcją emocjonalną i analizą własnych przemyśleń dotyczących widoku nastolatków handlujących narkotykami. Cantrell obserwował ich przez okno autobusu, gdy dojeżdżał na próby zespołu. Tekst jest też swoistym aktem oskarżenia wobec przemocy gangów w rodzinnym mieście grupy, Seattle. Często dochodziło do incydentów, gdzie strzelano do dzieci, po czym, gdy były już martwe, zdzierano im buty do tenisa z nóg. „Wyglądało na to, że sprawy wymykają się spod kontroli” – twierdził Layne Staley. W rozmowie z „Guitar School” Cantrell odniósł się do interpretacji tekstu:
thumb|Gra Cantrella w utworze nawiązywała do stylu Tony’ego Iommiego (na zdj. w 1978) W wywiadzie dla „RIP” zaznaczał, że liryka nie jest ostrzeżeniem, lecz osobistą refleksją na temat tego, jak młodzi ludzie schodzą na złą drogę za sprawą gangów i narkotyków. „Wiek niewinności zdecydowanie się obniżył” – argumentował. Staley w wywiadzie dla „Rock Scene” zwracał uwagę, że „We Die Young” nie jest utworem o samobójstwie.