Ned Raggett z AllMusic uznał, że „We Die Young” reprezentuje „dwie i pół minuty czystego heavy metalu”. Wyróżnił też aranżację i produkcję piosenki. Bill Adams z niezależnego magazynu „Ground Control” skrytykował utwór, zarzucając mu, że brzmi jak każda inna hardrockowa piosenka z końca lat 80. Autor negatywnie odniósł się również do wokalu Staleya; choć w jego ocenie śpiew wokalisty jest „niesamowicie potężnym narzędziem”, to w „We Die Young” brzmi niczym „Paul Stanley z wrednym kacem”. Z kolei partie gitary Cantrella uznał za „rozdęte i niespójne”. Tom Forsythe z „Guitar” brzmienie gitar w „We Die Young” porównywał do błotnistego wiru rzeki Missisipi. Mike Gitter z „Hot Rockers” „We Die Young” charakteryzował mianem „ogromnego, zdesperowanego lamentu”, a jego akordy „wibrują na tle szarego nieba północno-zachodniego Pacyfiku z mrożącą krew w żyłach intencją”. Sam Law z „Kerrang!” stwierdził, że mimo upływu trzech dekad, „We Die Young” „nadal zapewnia niesamowicie ciężkie 153 sekundy”.