Volksdeutsche Mittelstelle, VOMI) NSDAP
Kategoria trzecia thumb|Szef Lebensbornu Max Sollmann oskarżony w Procesie norymberskim Instytucje praktycznie wykonujące założenia programu rabunku dzieci: Lebensborn e. V.E. V. – Eingetragener Verein, pol. stowarzyszenie zarejestrowane. Deutsche Heimschulen (pol. obozy ojczyźniane) Nationalsozialistische Volkswohlfahrt e. V. (NSV) (pol. Narodowosocjalistyczne Towarzystwo Opieki Społecznej) Kinderlandverschickung (KLV) (pol. wysyłanie dzieci na prowincję) Erweiterte Kinderlandverschickung (EKLV) (pol. wysyłanie dzieci na prowincję w szerszym zakresie) „Gauselbstverwaltung” i urzędy „Kreishauptmanna” w Generalnym Gubernatorstwie
Kategoria czwarta Do czwartej kategorii można zaliczyć obozy koncentracyjne tworzone specjalnie dla dzieci, w których umieszczano bezdomne dzieci, dzieci z sierocińców, a także dzieci tzw. „terrorystów polskich” zabijanych przez Niemców oraz dzieci ludności polskiej wysiedlanej z terenów przeznaczonych na niemiecką kolonizację w ramach akcji Heim ins Reich. Do takich obozów należały m.in.: Prewencyjny Obóz Policji Bezpieczeństwa dla Młodzieży Polskiej w ŁodziJózef Witkowski: Hitlerowski obóz koncentracyjny dla małoletnich w Łodzi. Wrocław: 1975. Obóz niemiecki dla Polaków (Polenlager) w Pogrzebieniu tzw.