Menzel zdołał pokonać zarówno Jacka Crawforda, jak i Viviana McGratha, obu czołowych graczy świata, ale przegrał mecz deblowy w parze z Ladislavem Hechtem (przeciwko Crawfordowi i Quistowi). Wobec słabszej postawy Hechta (uległ on w singlu i Crawfordowi, i Quistowi) triumfowała ekipa australijska 3:2. Rok później w finale strefy europejskiej lepsi od Czechosłowaków okazali się Niemcy, ale Menzel znów pokazał się z dobrej strony, pokonując Hennera Henkela i ulegając Gottfriedowi Von Crammowi dopiero w pięciu setach. Również w 1937 w finale strefowym spotkały się reprezentacje Niemiec i Czechosłowacji, ponownie górą byli Niemcy i ponownie Menzel przegrał w pięciu setach z Von Crammem.
Jako reprezentant Czechosłowacji Menzel pokonał w Pucharze Davisa wielu znanych zawodników, poza wspomnianymi wyżej m.in. Hiszpanów Manuela Alonso i Enrique Maiera (1931), Japończyka Takeichi Haradę (1930), Włocha Umberto de Morpurgo (1931), Jugosłowian Franjo Punceca (1935) i Josipa Paladę (1935, 1937, 1938), Południowoafrykańczyka Normana Farquharsona (1935), Francuzów Christiana Boussusa i Bernarda Destremau (1937). Miał także dwukrotnie okazję występować przeciwko Polsce, ale tylko w pierwszym meczu w 1937 w barwach Czechosłowacji. Pokonał wówczas Kazimierza Tarłowskiego i Józefa Hebdę.