miejsce.
Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1994/1995, kiedy zdobyła 905 punktów i zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Na podium stawała dziewięciokrotnie, w odnosząc sześć zwycięstw: 9 grudnia w Lake Louise, 22 stycznia w Cortinie d’Ampezzo, 17 lutego w Åre, 5 marca w Saalbach-Hinterglemm, 11 marca w Lenzerheide i 15 marca 1995 roku w Bormio była najlepsza w zjeździe. W efekcie zdobyła Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji tej konkurencji. Podobne wyniki uzyskiwała w kolejnym sezonie, w którym na podium znalazła się siedem razy. Tym razem odniosła trzy zwycięstwa: 3 grudnia w Lake Louise, 19 stycznia w Cortinie d’Ampezzo oraz 29 lutego 1996 roku w Narwiku, gdzie ponownie wygrywała biegi zjazdowe. Dzień po ostatnim zwycięstwie, 1 marca 1996 roku w Narwiku po raz ostatni stanęła na podium zawodów pucharowych, zajmując drugie miejsce w swej koronnej konkurencji. Sezon ten ukończyła na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji zjazdu drugi raz z rzędu zwyciężyła. Wzięła też udział w mistrzostwach świata w Sierra Nevada, gdzie zwyciężyła w zjeździe, a w supergigancie była trzecia za Kostner i Heidi Zurbriggen ze Szwajcarii.