W grudniu 1996 roku Street doznała poważnej kontuzji kolana, która wykluczyła ją ze startów w pozostałej części sezonu 1996/1997. Zdołała się jednak przygotować do sezonu 1997/1998, w którym trzykrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata. Wystąpiła również na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zwyciężyła w supergigancie. W zawodach tych o 0,01 sekundy wyprzedziła Austriaczkę Michaelę Dorfmeister, a o 0,07 sekundy pokonała jej rodaczkę Alexandrę Meissnitzer. Pięć dni później zajęła także szóste miejsce w biegu zjazdowym. Wkrótce po zakończeniu igrzysk, w marcu 1998 roku, Amerykanka ponownie doznała kontuzji po tym, jak podczas zawodów uderzyła w siatkę zabezpieczającą i złamała nogę w kilku miejscach. Rehabilitacja wymagała kilku operacji, a Steet straciła kolejne dwa sezony. Do sportu powróciła w sezonie 2000/2001, jednak tylko raz znalazła się w dziesiątce zawodów Pucharu Świata. Nie wzięła udziału w rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego 2001 roku mistrzostwach świata w St. Anton, jednak znalazła się w kadrze USA na rozgrywane rok później igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. Wystartowała tam tylko w biegu zjazdowym, kończąc rywalizację na szesnastej pozycji.