W 1773 roku dobra klasztorne zostały sekularyzowane, a wieś stała się domeną państwową.
Administracja: Początkowo wieś należała do obwodu w Oliwie, a od 1818 roku do powiatu wejherowskiego (Landkreis Neustadt) w rejencji gdańskiej. Stanowiła samodzielną gminę wiejską (Landgemeinde Schmierau)J. P. Schück, Geschichte von Zoppot, Danzig 1906, s. 142..
Demografia: W 1885 roku osada liczyła 43 domy i 719 mieszkańców. W przeciwieństwie do zgermanizowanego centrum Sopotu, Świemirowo zachowało charakter katolicki (ponad 90% populacji) oraz polsko-kaszubski. Mieszkali tu głównie rzemieślnicy i robotnicy, którzy stanowili zaplecze dla rozwijającego się uzdrowiska.
W 1870 roku przez dolną część wsi przeprowadzono linię kolejową Gdańsk-Szczecin. W dniu 1 kwietnia 1910 roku gmina Świemirowo została oficjalnie włączona w granice administracyjne miasta Sopotu.
Wolne Miasto Gdańsk (1920–1939) W okresie międzywojennym Świemirowo (niem. Schmierau) było ośrodkiem życia mniejszości polskiej w Sopocie. W Dolinie Świemirowskiej oraz w dawnym Młynie Świemirowskim funkcjonowały punkty spotkań polskich organizacji patriotycznych, towarzystw śpiewaczych i sportowych.