Uważała, że nie może przekonywająco zagrać osiemnastoletniej Katheriny, mając w tym czasie lat trzydzieści. W filmie, w reżyserii Samanthy Lang, zagrała nastolatkę uwikłaną w klaustrofobiczną relację z samotną, starszą kobietą. Obraz zebrał mieszane recenzje – krytyk Paul Fisher napisał, że występ Otto nie był „przekonywający”, „grała kolejną, szablonową postać, która mało ujawnia”, podczas gdy Louise Keller stwierdziła, że aktorka pokazała „swój dotychczas najlepszy występ sceniczny”. Za ten film Otto otrzymała swoją trzecią nominację Australian Film Institute. Później, w tym samym roku, zagrała z Richardem Roxburghiem w Marząc o Patsy Cline. Niskobudżetowy, australijski film wymagał od niej wykonania standardów muzyki country, zebrał również mieszane recenzje od krytyków.
Wkrótce po premierze obu tych filmów, magazyny i inne media zainteresowały się aktorką. W 1997 roku Otto zaczęła spotykać się z Roxburghiem, partnerem z Marząc o Patsy Cline. Ich związek uczynił ją regularnym tematem australijskich tabloidów i mediów, roli do której nieprzywykła.