funkcjonowała też druga kolej transapenińska Caserta – Benewent – Foggia, łącząca z tą linią sieć Kampanii. Gotowe lub na ukończeniu były magistrale łączące Rzym z Livorno (zachodnie wybrzeże), Florencją i Neapolem (przez Cassino). Połączenie z Cieśniną Mesyńską zrealizowano najpierw przez wybrzeże południowe trasą Bari – Tarent – Crotone – Reggio di Calabria przed 1885. W tym samym czasie istniała już kolej łącząca większe miasta na Sycylii, o przebiegu: Mesyna – Katania – Caltanissetta – Palermo/Agrigento. 1880 – Sardynia: ukończenie połączenia Cagliari – Sassari – Porto Torres; 1905 – upaństwowienie kolei, utworzenie Ferrovia dello Stato (FS); 1928 – ukończenie „Ferrovia di Tenda / CF de Tende” (Turyn -) Cuneo – Brel-sur-Roya – Ventimiglia/Nicea (budowanej od 1883), jednej z najciekawszych kolei górskich Europy.
Koleje lokalne i miejskie 1895–1898 – otwarcie kolei Circumetnea (Sycylia); tor 950 mm.
W północnych Włoszech, a także w Toskanii, Lacjum i w okolicach Neapolu wykształciły się rozległe sieci kolejek (tramwajów) dojazdowych.