Włożyli oni duży wkład w rozwój polskiego przedwojennego i powojennego lotnictwa cywilnego i wojskowego. Komisja w składzie mgr inż. Ryszard Bartel, dr inż. Zbigniew Brzoska, inż. Rudolf Matz, dr inż. Władysław Fiszdon oraz inż. Romuald Romicki zdecydowała, że I miejsce otrzyma projekt motoszybowca „Pegaz” inż. Tadeusza Chylińskiego. Wykładał w Szkole Inżynieryjnej Wawelberga i Rotwanda mieszczącej się przy ulicy Narbutta w Warszawie. W lipcu 1945 z inicjatywy Franciszka Misztala i Ryszarda Bartla studenci Szkoły Inżynieryjnej im. Wawerberga i Rotwanda założyli Koło Lotnicze, którego głównym celem było szkolenie lotnicze studentów. Został zorganizowany pierwszy teoretyczny kurs szybowcowy na którym wykładowcami byli m.in. Kazimierz Chorzewski, Romuald Flach i Ryszard Bartel. W 1948 jednak, jak wielu innych przedwojennych specjalistów, odsunięto go od pracy w lotnictwie jako „element niepewny”. Pracował m.in. w Polskim Komitecie Normalizacyjnym i Biurze Konstrukcyjno-Technologicznym Maszyn i Urządzeń Budowlanych. Równolegle od 1951 był wykładowcą geometrii wykreślnej na Wydziałach Mechanicznych na Politechnice Warszawskiej. W 1966 przeszedł na emeryturę. Od lat 60. zajmował się historią lotnictwa polskiego. Był współautorem książki – „Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918–1939”, w której opracował rozdziały pt.