Wobec protestów oficerów Korpusu skończyło się na tym, że Pannwitz otrzymał honorową rangę generała SS (SS-Obergruppenführer) i „Liście Dębowe do Krzyża Rycerskiego Żelaznego Krzyża”, a XV Korpus Kozacki tylko administracyjnie podporządkowano strukturom Waffen-SS.
W ostatnich dniach wojny Pannwitz wydał rozkaz aby Korpus przedarł się do Austrii i oddał do niewoli armii brytyjskiej. W ten sposób uniknął oddania się do niewoli Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii Josipa Broz Tity. 9 maja 1945 r. Kozacy (25 000) kapitulowali w okolicach Klagenfurtu przed 11 Dywizją Pancerną armii brytyjskiej. Generał von Pannwitz mógł z łatwością uciec, ale postanowił dzielić los swych żołnierzy – Brytyjczycy oddali ich w końcu maja 1945 w ręce Armii Czerwonej. Pannwitz, przewieziony został wraz z innymi wysokimi oficerami kozackimi do Moskwy. Tam został uznany za winnego i skazany na śmierć, podobnie jak Krasnow z uzasadnieniem, że na polecenie niemieckiego wywiadu i przy użyciu sformowanych przez siebie jednostek walczyli przeciwko ZSRR oraz prowadzili aktywną działalność szpiegowską i dokonywali aktów terrorystycznych. Panwitz został też oskarżony o okrucieństwa wobec ludności rosyjskiej i jeńców wojennych (m.in.